Radnja se odvija na dva nivoa: ličnom i kolektivnom. Narator se vraća u svoj rodni grad nakon dugog odsustva i suočava se sa prošlošću koja se vraća u fragmentima – kroz porodične priče, lokalne legende, zabeležene i neizrečene događaje. Roman prikazuje nekoliko generacija čiji se životni putevi ukrštaju, a njihovi međusobni odnosi otkrivaju složene obrasce nasleđivanja, krivice, ljubavi i ogorčenosti. Kovačević kombinuje realistične epizode ​​sa refleksivnim delovima, stvarajući atmosferu u kojoj se lična istorija stalno prelama kroz kolektivnu – ratovi, migracije, klasni i porodični sukobi oblikuju živote likova, kao i njihov intimni život. Struktura je nelinearna: naracija se stalno vraća unazad, povezujući naizgled nepovezane događaje u jedinstveni narativni mozaik. Likovi su prikazani kroz svoje unutrašnje monologe i kratke, snažne slike svakodnevnog života, što romanu daje meditativan, a ponekad i lirski ton.